Sık Sorulan Sorular

Çocuğunuzda ani davranış değişiklikleri, yoğun öfke, içe kapanma, okul başarısında düşüş, uyku/yemek bozuklukları, takıntılı davranışlar veya kendine zarar verme gibi belirtiler varsa bir uzmana başvurmanız faydalı olur.

Hayır. Ruh sağlığı desteği almak, fiziksel bir rahatsızlıkta doktora gitmek gibidir. Bu, çocuğunuzun yaşadığı güçlüklerle başa çıkmasına yardımcı olma sürecidir, etiketleme değil.

Her durum için ilaç gerekmez. Psikiyatrik değerlendirmede önce psikoterapi, aile desteği ve çevresel düzenlemeler düşünülür. Gerekli olursa ilaç tedavisi gündeme gelebilir, ancak bu her zaman ilk seçenek değildir.

Eğer çocuğunuzda uzun süredir (en az 6 ay) dikkatini toplamada güçlük, unutkanlık, dağınıklık, ödevleri tamamlayamama gibi belirtiler varsa dikkat eksikliği olasılığı değerlendirilmelidir. Tanı için gözlem, öğretmen raporları ve testler gerekebilir.

Ergenlikte iniş çıkışlar, ruh hali değişimleri ve bağımsızlık çabası doğaldır. Ancak bu süreçte yoğun öfke patlamaları, kendine zarar verme, ciddi okul reddi, sosyal izolasyon gibi durumlar varsa uzman görüşü alınmalıdır.

Genellikle 2-3 yaş civarında fark edilir. Göz teması kurmama, ismine tepki vermeme, tekrarlayıcı davranışlar, takıntılı ilgi alanları ve sosyal etkileşimde zorluk başlıca belirtiler arasındadır.

Çocuklarda depresyon; mutsuzluk, ilgisizlik, sinirlilik, içine kapanma, uyku/yemek bozukluğu, okuldan kaçınma, kendine zarar verme gibi belirtilerle ortaya çıkabilir. Sadece üzgün olmakla karıştırılmamalıdır. Uzman değerlendirmesi gerekir.

Duruma göre dikkat testleri, zekâ testleri, gelişim taramaları, duygusal değerlendirme testleri kullanılabilir. Gözlem ve aile-öğretmen görüşmeleri de sürecin önemli parçalarıdır.

İlk değerlendirme genellikle 30-60 dakika sürer. Devam seanslarının süresi ve sıklığı çocuğun durumuna göre planlanır. Bazı durumlarda kısa süreli destek yeterlidir; bazıları için daha uzun süreç gerekebilir.

Çocuğunuzu yargılamadan dinlemek, desteklemek ve profesyonel önerilere uymak çok önemlidir. Ailenin tutumu iyileşme sürecinde belirleyici bir etkendir.